Lang,
lang geleden reisde een beroemde monnik
door Limburg. Op een dag zag hij een man
aan het werk in een mergelgroeve.
Nieuwsgierig liep hij op de arbeider toe
en vroeg hem wat hij aan het doen was.
De man keek niet op en gromde: “Dat zie
je toch, ik hak stenen.”
De monnik
vervolgde zijn weg. Na enkele uren kwam
hij opnieuw langs een mergelgroeve en
zag ook daar een man aan het werk,
omgeven door een grote berg stenen. De
monnik vroeg hem naar de aard van zijn
arbeid. De man keek op, glimlachte en
zei: “Ik hak stenen in deze mergelgroeve
en daarmee voed ik mijzelf en mijn gezin.”
De monnik bedankte hem en ging heen.
Toen de zon op haar hoogste punt was
aangekomen, zocht de monnik de schaduw
op van een derde mergelgroeve. Ook daar
was een man aan het werk, omgeven door
nog hogere stapels stenen en ook aan
deze vroeg de monnik wat hij aan het
doen was. De man stond op, bood zijn
gast een koele dronk aan en zei: “Ik
neem het gesteente uit deze groeve en
vorm het om tot bouwstenen. Met het geld
dat ik daarmee verdien voed ik mijzelf,
mijn gezin en mijn schoonfamilie die bij
mij is ingetrokken. Maar als u echt wilt
weten wat ik doe moet u nog een halve
dag verder reizen. Daar bouwen ze met
mijn stenen een prachtige kathedraal.”
Vrij naar
‘De Japanse steenhouwer’ uit
Projectmatig Creëren
van Jo Bos en Ernst Harting
ISBN 90 5594 122 0
