De Architect(uur):

De architect; élke (echte) architect, houdt zich bezig met het vormgeven van ruimte. Hij houdt zich dus niet bezig met het vormgeven, laat staan bouwen, van gebouwen, steden of organisaties, ook al lijkt dat soms wel zo. Ruimte ontstaat door het 'stellen' van grenzen zoals een voetbalveld wordt bepaald door de witte lijnen daaromheen én daarop. Voor de architect zijn gebouwen, informatie-systemen en organisaties de middelen om tot architectuur te komen, die altijd drie aspekten omvat:

1. de algemene geschiktheid om door mensen gebruikt te worden en aangepast aan het bijzondere van menselijke activiteiten;
2. de stabiliteit en duurzaamheid van het 'construct', het geheel;
3. positief in ervaring, beleving en ideeën door zijn vormgeving, materiaal en toepassing

Deze 'definitie' van architectuur is al rond 25 GT door Vitruvius gegeven en staat sindsdien. De kenbaarheid van architectuur ligt in de aanwezigheid én identificeerbaarheid van deze drie aspekten. Waar dat ontbreekt is geen architectuur. Zo simpel is het.

Jansen voegt als vierde kenmerk toe dat de bovengenoemde drie kenmerken in balans en (dus) in goede verhouding tot elkaar staan. Door de herkenbaarheid uit de heel specifieke balans in, en verhouding tussen, die eerste drie kenmerken wordt ook de architect in de architectuur 'zichtbaar'.

Op-een-rijtje: architectuur betekent geschikt en aangepast aan menselijke activiteiten en daarop gericht; als geheel duurzaam en stabiel; in gebruik, ervaring en beleving positief; een goede balans tussen die geschiktheid voor mensen, stabiliteit en positieve ervaring dóór mensen. Architectuur 'onthult' tevens de architect.

(Zie ook de Flash-presentatie)

N.B. Voor onze moderne organisaties duidt architectuur ook op leiderschap.